https://ayateghamzeh.ir RSS feeds for شعر فارسی آیات غمزه 60 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/248084/امشب-بیا-به-پرسش-پروانه-ای-عزیز#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=248084 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=248084&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/248084/امشب-بیا-به-پرسش-پروانه-ای-عزیز &nbsp;<br /> چشم تو به عیب است خطاپوشش کن<br /> خشم تو چو آتش است خاموشش کن<br /> <br /> گر کار تو زشت است مبر از یادش&nbsp;<br /> گر کار تو نیکوست فراموشش کن<br /> <br /> ::<br /> <br /> گفتم به دیده: امشب اگر یار بگذرد<br /> راهش به گریه سد کن و مگذار بگذرد<br /> &nbsp;<br /> گفتا چه جای گریه؟ که او همچو ماه نو<br /> رخسار خود نکرده پدیدار، بگذرد<br /> &nbsp;<br /> بگذشت از کنار من آن سان که بوی گل<br /> دامن کشان ز ساحت گلزار بگذرد<br /> &nbsp;<br /> در باغ گل نمی نهد از خویش جای پا<br /> از بس که چون نسیم، سبکبار بگذرد<br /> &nbsp;<br /> غافل ز دوست یک مژه بر هم زدن مباش<br /> آیینه شو که فرصت دیدار بگذرد!<br /> &nbsp;<br /> دردا که بی فروغ دل آرای روی دوست<br /> هر روزِ ما به رنگ شب تار بگذرد<br /> &nbsp;<br /> سرشار از تجلّی یارند لحظه ها<br /> حیف است عمر ما که به تکرار بگذرد<br /> &nbsp;<br /> ترک دل است از نظر عارفان محال<br /> کی جَم ز جام آینه کردار بگذرد؟<br /> &nbsp;<br /> در طور دل به نور تجلّی نوشته اند:<br /> زین جلوه زار کوکبه ی یار بگذرد<br /> &nbsp;<br /> این جا کسی به فیض تماشا نمی رسد<br /> تا خود چه ها به طالب دیدار بگذرد!<br /> &nbsp;<br /> گر در ولای آل علی صرف می شود<br /> از خیر عمر بگذر و بگذار بگذرد<br /> &nbsp;<br /> ای کاش این دو روزه ی باقی ز عمر نیز<br /> در صحبت ائمه ی اطهار بگذرد<br /> &nbsp;<br /> امشب بیا به پرسش &laquo;پروانه&raquo; ای عزیز<br /> زان پیش تر که کار وی از کار بگذر<br /> &nbsp; محمدعلی مجاهدی Sat, 15 Mar 2025 19:48:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:248084 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/247950/عید-ما-دل-شدگان-لحظه-دیدار-شماست#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=247950 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=247950&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/247950/عید-ما-دل-شدگان-لحظه-دیدار-شماست <p>مثل هر قصه که تأویل خودش را دارد<br /> این غزل شیوه تحلیل خودش را دارد</p> <p>عشق، متنی است که پرحاشیه تر از او نیست<br /> گرچه هر قصه اباطیل خودش را دارد</p> <p>عمر ما در شب یلدایی زلف تو گذشت<br /> عشق ما و تو که تفصیل خودش را دارد</p> <p>شب دریاچه اگر بستر آرامش قوست<br /> برکه هم فوج حواصیل خودش را دارد</p> <p>راه مطرح شدن و شهره شدن بسیار است<br /> هرکسی شیوه &nbsp;ی تحمیل خودش را دارد</p> <p>نفس ما سایه صفت، هم&zwnj;ره ما خواهد بود<br /> مثل هابیل که قابیل خودش را دارد</p> <p>آن چراغی که به خانه ست روا، روشن کن<br /> مسجد شهر که قندیل خودش را دارد</p> <p>هر دم آهنگ دگر می&zwnj;زند، انجیل و زبور<br /> مصحف ماست که ترتیل خودش را دارد</p> <p>ساحت وحی ز جولان&zwnj;گه ما بیرون است<br /> ای بسا آیه که تأویل خودش را دارد</p> <p>شعر، این گستره &nbsp;ی عرشی رازآلوده<br /> آسمانی ست که جبریل خودش را دارد</p> <p>عالمی گو، سپه ابرهه باشد، غم نیست<br /> کعبه سجیل و ابابیل خودش را دارد</p> <p>عید ما دلشدگان لحظه ی دیدار شماست<br /> سال ما، ساعت تحویل خودش را دارد</p> محمدعلی مجاهدی Tue, 26 Mar 2024 06:00:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:247950 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/247936/بس-قافله-ی-غرقه-به-خون-در-راه-است#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=247936 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=247936&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/247936/بس-قافله-ی-غرقه-به-خون-در-راه-است <p>کرمان شهدای فحل و نامی دارد<br /> جمعی که خدای شان گرامی دارد</p> <p>بس قافله ی غرقه به خون در راه است<br /> راه شهدا مگر تمامی دارد؟</p> محمدعلی مجاهدی Fri, 05 Jan 2024 17:58:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:247936 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/247798/عید-ما-دلشدگان-لحظه-ی-دیدار-شماست#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=247798 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=247798&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/247798/عید-ما-دلشدگان-لحظه-ی-دیدار-شماست <p>مثل هر قصه که تأویل خودش را دارد<br /> این غزل شیوه تحلیل خودش را دارد</p> <p>عشق، متنی است که پرحاشیه تر از او نیست<br /> گرچه هر قصه اباطیل خودش را دارد</p> <p>عمر ما در شب یلدایی زلف تو گذشت<br /> عشق ما و تو که تفصیل خودش را دارد</p> <p>شب دریاچه اگر بستر آرامش قوست<br /> برکه هم فوج حواصیل خودش را دارد</p> <p>راه مطرح شدن و شهره شدن بسیار است<br /> هرکسی شیوه &nbsp;ی تحمیل خودش را دارد</p> <p>نفس ما سایه صفت، هم&zwnj;ره ما خواهد بود<br /> مثل هابیل که قابیل خودش را دارد</p> <p>آن چراغی که به خانه ست روا، روشن کن<br /> مسجد شهر که قندیل خودش را دارد</p> <p>هر دم آهنگ دگر می&zwnj;زند، انجیل و زبور<br /> مصحف ماست که ترتیل خودش را دارد</p> <p>ساحت وحی ز جولان&zwnj;گه ما بیرون است<br /> ای بسا آیه که تأویل خودش را دارد</p> <p>شعر، این گستره &nbsp;ی عرشی رازآلوده<br /> آسمانی ست که جبریل خودش را دارد</p> <p>عالمی گو، سپه ابرهه باشد، غم نیست<br /> کعبه سجیل و ابابیل خودش را دارد</p> <p>عید ما دلشدگان لحظه ی دیدار شماست<br /> سال ما، ساعت تحویل خودش را دارد</p> محمدعلی مجاهدی Mon, 20 Mar 2023 14:54:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:247798 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/5096/چنگ-دل-آهنگ-دلکش-می-زند#Comments 7 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=5096 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=5096&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/5096/چنگ-دل-آهنگ-دلکش-می-زند <p><br /> چنگ دل آهنگ دلکش می&zwnj;زند<br /> ناله ی عشق است و آتش می&zwnj;زند<br /> <br /> قصه ی دل، دلکش است و خواندنی است<br /> تا ابد این عشق و این دل ماندنی است<br /> <br /> مرکز درد است و کانون شرار<br /> شعله ساز و شعله&zwnj;سوز و شعله&zwnj; کار<br /> <br /> خفته یک صحرا جنون در چنگ او<br /> یک نیستان ناله در آهنگ او<br /> <br /> ناله را گه زیر و گه بم می&zwnj;کند<br /> خرمنی آتش فراهم می&zwnj;کند<br /> <br /> در دل من داغ&zwnj;ها از لاله&zwnj;هاست<br /> همچو نی در بند بندش ناله&zwnj;هاست<br /> <br /> با خیال لاله&zwnj;ها صحرا نورد<br /> راه می&zwnj;پوید ولی با پای درد<br /> <br /> می&zwnj;رود تا سرزمین عشق و خون<br /> تا ببیند حالشان چون ست، چون؟<br /> <br /> گفت: ای در خون تپیده کیستی؟<br /> تو حبیب ابن مظاهر نیستی؟!<br /> <br /> گفت: آری من حبیبم، من حبیب<br /> برده از خوان تجلی&zwnj;ها نصیب<br /> <br /> گفت: با آن والی ملک وجود<br /> حکمران عالم غیب و شهود:<br /> <br /> تو حسینی، من حسینی مشربم<br /> عشق پرورده ست در این مکتبم<br /> <br /> تو امیری، من غلام پیر تو<br /> خار این گلزار و دامن&zwnj;گیر تو<br /> <br /> از خدا در تو &laquo;مظاهر&raquo; دیده&zwnj;ام<br /> من خدا را در تو ظاهر دیده&zwnj;ام<br /> <br /> گر &laquo;حبیبی&raquo; تو، بگو من کیستم؟<br /> تو حبیب عالمی، من نیستم!<br /> <br /> عاشقان را یک حبیب است و تویی<br /> از میان بردار آخر این دویی<br /> <br /> رخصتش داد آن حبیب عالمین<br /> سرور سرخیل مظلومان، حسین (ع)<br /> <br /> کرد آن سر حلقه ی اهل یقین<br /> دست غیرت را برون از آستین<br /> <br /> دید محشر را چو در بالای خون<br /> زورق خود راند در دریای خون<br /> <br /> در تنش یک باغ خون گل کرده بود<br /> در بهار او، جنون گل کرده بود</p> محمدعلی مجاهدی Sun, 15 Aug 2021 08:40:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:5096 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94864/چشمت-مزاحمی-است-که-گاهی-مُراحم-است#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=94864 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=94864&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94864/چشمت-مزاحمی-است-که-گاهی-مُراحم-است <div>چشمت مزاحمی ست که گاهی مُراحم است</div> <div>خشمت، وجود خارجی این ملجم است</div> <div>&nbsp;</div> <div>زلف تو مؤمن است و یا از دیار کفر</div> <div>یا زاده ی ختاست؟ خداوند عالم است</div> <div>&nbsp;</div> <div>گفتی که: شعر چشم مرا آذری بخوان</div> <div>این قند پارسی ست، چه جای مترجم است</div> <div>&nbsp;</div> <div>دل را مخوان به حلقه ی اصحاب اعتکاف</div> <div>کاین دلشده به حلقه ی زلف تو مُحرِم است</div> <div>&nbsp;</div> <div>بر سردرِ بنای شهادت نوشته اند:</div> <div>هر مَحرمی که خال تو را خواست مجرم است</div> <div>&nbsp;</div> <div>در کار ما جفا مبر از حد که گفته اند:</div> <div>قدری وفا برای دل خسته لازم است</div> <div>&nbsp;</div> <div>در نامه ات، گناه فراوان نوشته اند</div> <div>عاشق کشی، فقط یکی از آن جرائم است</div> <div>&nbsp;</div> <div>گاهی که خنده می کنی از راه لطف نیست</div> <div>از باب صاف کردن ردّ مظالم است</div> <div>&nbsp;</div> <div>جایی که سیر آینه هایت جمالی اند</div> <div>ما را چه احتیاج به سِیر عوالم است؟</div> <div>&nbsp;</div> <div>امشب بیا سراغ عزاداری دلم</div> <div>یک دسته اشک، سینه زن این مراسم است</div> محمدعلی مجاهدی Mon, 10 Jul 2017 07:39:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:94864 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/4607/این-اسب-بی-صاحب-انگار-در-انتظار-سواری-ست#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=4607 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=4607&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/4607/این-اسب-بی-صاحب-انگار-در-انتظار-سواری-ست <br /> می آید از سمت غربت اسبی که تنهای تنهاست<br /> تصویر مردی که رفته ست در چشم هایش هویداست<br /> <br /> یالش که همزاد موج است دارد فراز و فرودی<br /> اما فرازی که بشکوه اما فرودی که زیباست<br /> <br /> در عمق یادش نهفته ست خشمی که پایان ندارد<br /> در زیر خاکستر او گل های آتش شکوفاست<br /> <br /> در جان او ریشه کرده ست عشقی که زخمی ترین است<br /> زخمی که از جنس گودال اما به ژرفای دریاست<br /> <br /> در چشم او می سراید مردی که شعر رسایش<br /> با آنکه کوتاه و ژرف است اما در اوج بلنداست<br /> <br /> داغی که از جنس لاله ست در چشم اشکش شکفته ست<br /> یا سرکشی های آتش در آب و آیینه پیداست؟<br /> <br /> هم زین او واژگون است هم یال او غرق خون است<br /> جایی که باید بیفتد از پای زینب همین جاست<br /> <br /> دارد زبان نگاهش با خود سلام و پیامی<br /> گویی سلامش به زینب اما پیامش به دنیاست<br /> <br /> از پا سوار من افتاد تا آنکه مردی بتازد<br /> در صحنه هایی که امروز در عرصه هایی که فرداست<br /> <br /> این اسب بی صاحب انگار در انتظار سواری ست<br /> تا کاروان را براند در امتدادی که پیداست<br /> محمدعلی مجاهدی Fri, 14 Oct 2016 04:47:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:4607 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/16118/قصه-را-تازیانه-می-داند#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=16118 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=16118&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/16118/قصه-را-تازیانه-می-داند <p><br /> به دعا دست خود که برمی &rlm;داشت<br /> بذر آمین در آسمان می &rlm;کاشت<br /> <br /> به تماشا، ملک نمازش را<br /> نردبانی ز نور می &rlm;پنداشت<br /> <br /> چه نمازی؟ که تا به قبه&rlm; ی عرش<br /> برد او را و نردبان برداشت<br /> <br /> پرچم دین ز بام کعبه گرفت<br /> برد و بر بام آسمان افراشت<br /> <br /> بس که کاهیده بود، شب او را<br /> شبحی ناشناس می &rlm;انگاشت<br /> <br /> خصم بیدادگر ز جور و ستم<br /> هیچ در حق او فرونگذاشت<br /> <br /> تا نینداختش به بستر مرگ<br /> دست از جان او مگر برداشت؟!<br /> <br /> قصه را تازیانه می &rlm;داند<br /> در و دیوار خانه می &rlm;داند<br /> <br /> دشمن از حد فزون جفا پیشه است<br /> چه کند بعد از این؟ در اندیشه است<br /> <br /> نسل در نسل او حرامی بود<br /> خصم بدخواه تو پدر پیشه است!<br /> <br /> ریشه &rlm;اش را ز بیخ می&rlm; کندم<br /> چه کنم؟ دشمن تو بی ریشه است!<br /> <br /> به گمانش که جنگل مولاست<br /> غافل از اینکه شیر در بیشه است<br /> <br /> یک طرف نور و یک طرف ظلمت<br /> یک طرف سنگ و یک طرف شیشه است<br /> <br /> دل گل خون ز دست گلچین است<br /> وانچه بر ریشه می&rlm; خورد، تیشه است!<br /> <br /> قصه را تازیانه می &rlm;داند<br /> در و دیوار خانه می &rlm;داند<br /> <br /> سخن از درد و صحبت از آه است<br /> قصه &rlm;ی درد او چه جانکاه است!<br /> <br /> راه حق، جز طریق فاطمه نیست<br /> هر که زین ره نرفت، گمراه است<br /> <br /> در محیطی که موج گوهر نیست<br /> گر خزف جلوه کرد، دلخواه است!<br /> <br /> عمر دل کاش ادامه&rlm; ای می &rlm;داشت<br /> ورنه این قبض و بسط گه گاه است<br /> <br /> در مسیری که عشق می &rlm;تازد<br /> تا به مقصود، یک قدم راه است<br /> <br /> در بهاران، خزان این گل بود<br /> عمر گلها همیشه کوتاه است<br /> <br /> با غم تو، دلی که بیعت کرد<br /> تا ابد در مسیر الله است<br /> <br /> هر کس آمد، به نیمه&rlm; ی ره ماند<br /> غم فقط با دل تو همراه است<br /> <br /> آنکه در گوش جان او مانده است<br /> ناله&rlm; های دل علی، چاه است<br /> <br /> اینکه بر لب رسیده، جان علی است<br /> دل گمان می &rlm;کند هنوز، آه است!<br /> <br /> خون شد، از سینه &rlm;ی تو بیرون ریخت<br /> حق ز حال دل تو آگاه است<br /> <br /> آنکه بعد از کبودی رخ تو<br /> با خسوف آشتی کند، ماه است<br /> <br /> قصه را تازیانه می &rlm;داند<br /> در و دیوار خانه می &rlm;داند<br /> <br /> ساز غم گر ترانه &rlm;ای می &rlm;داشت<br /> آتش دل، زبانه &rlm;ای می&rlm; داشت<br /> <br /> چون زبان دل آتش افشان بود<br /> کوه غم گر دهانه &rlm;ای می داشت<br /> <br /> کاش مرغ غریب این گلشن<br /> الفتی با ترانه &rlm;ای می &rlm;داشت<br /> <br /> یا علی! با تو بود همسایه<br /> اگر انصاف، خانه&rlm; ای می&rlm; داشت<br /> <br /> با تو عمری هم آشیان می &rlm;شد<br /> حق اگر آشیانه &rlm;ای می &rlm;داشت<br /> <br /> آستان تو بود یا زهرا<br /> گر ادب، آستانه&rlm; ای می&rlm; داشت<br /> <br /> در زمان تو زندگی می &rlm;کرد<br /> گر صداقت، زمانه &rlm;ای می &rlm;داشت<br /> <br /> گر مزار تو بی &rlm;نشانه نبود<br /> بی نشانی نشانه &rlm;ای می &rlm;داشت<br /> <br /> گر که میزان حق زبان تو بود<br /> این ترازو زبانه &rlm;ای می &rlm;داشت<br /> <br /> سینه&rlm; ی خونفشان فاطمه بود<br /> گر گل خون، خزانه &rlm;ای می &rlm;داشت<br /> <br /> گر نمی &rlm;سوخت گلشن توحید<br /> گلبن او، جوانه &rlm;ای می &rlm;داشت<br /> <br /> قصه&rlm; ی زندگانی او بود<br /> گر حقیقت، فسانه &rlm;ای می داشت<br /> <br /> شب اگر داشت دیده، در غم او<br /> گریه&rlm; های شبانه&rlm; ای می &rlm;داشت<br /> <br /> گر غمش بحر بیکرانه نبود<br /> غم ما هم کرانه &rlm;ای می &rlm;داشت<br /> <br /> بهر قتلش به جز دفاع علی<br /> کاش دشمن بهانه &rlm;ای می &rlm;داشت<br /> <br /> به سر و روی دشمنش می &rlm;زد<br /> شرم اگر، تازیانه&rlm; ای می &rlm;داشت<br /> &nbsp;<br /> شانه می &rlm;کرد زلف زینب را<br /> او اگر دست و شانه&rlm; ای می &rlm;داشت<br /> <br /> قصه را تازیانه می &rlm;داند<br /> در و دیوار خانه می &rlm;داند<br /> <br /> آتش کینه چون زبانه کشید<br /> کار زهرا به تازیانه کشید<br /> <br /> دشمن دل سیه، به رنگ کبود<br /> نقش بی مهری زمانه کشید!<br /> <br /> آتش خشم خانمانسوزش<br /> پای صد شعله را به خانه کشید<br /> <br /> همچو شمعی که بی&rlm; امان سوزد<br /> شعله از جان او زبانه کشید<br /> <br /> در میانش گرفت شعله&rlm; ی کین<br /> پای حق را چو در میانه کشید<br /> <br /> دل او در میان آتش و خون<br /> پر به سوی هم آشیانه کشید<br /> <br /> سوخت بال کبوتران حرم<br /> کار این شعله&rlm; ها به لانه کشید!<br /> <br /> دامن گل که سوخت از آتش<br /> شعله سر از دل جوانه کشید!<br /> <br /> سینه&rlm; اش مخزن گل خون شد<br /> به کجا کار این خزانه کشید؟!<br /> <br /> قامتش حالت کمانی یافت<br /> بسک ه بار محن به شانه کشید<br /> <br /> سبحه، مشق سرشک او می &rlm;کرد<br /> بسکه نقش هزار دانه کشید!<br /> <br /> بر رخ این حقیقت معصوم<br /> نتوان پرده&rlm; ی فسانه کشید<br /> <br /> قصه را تازیانه می&rlm; داند<br /> در و دیوار خانه می &rlm;داند<br /> <br /> گل خزان شد، صفای او مانده&rlm; ست<br /> رنگ و بوی وفای او مانده&rlm; ست<br /> <br /> رفت زهرا، ولی به گوش علی<br /> ناله&rlm; ی ای خدای او مانده&rlm; ست!<br /> <br /> در دل او که بیت الاحزانست<br /> ناله &rlm;ی وای وای او مانده&rlm; ست<br /> <br /> یا علی گفت و گفت تا جان داد<br /> این خدایی ندای او مانده ست<br /> <br /> بر لب او که خاتم وحی&rlm; ست<br /> نقش یا مرتضای او مانده&rlm; ست<br /> <br /> زیر این نه رواق گنبد چرخ<br /> ناله&rlm; ی او، صدای او، مانده &rlm;ست<br /> <br /> رفت و، زیر زبان لیل و نهار<br /> مزه&rlm; های دعای او مانده ست<br /> <br /> گرچه دستش ز دست رفته ولی<br /> کف مشکل گشای او مانده&rlm; ست<br /> <br /> دل خبر می &rlm;دهد به ناله از او<br /> گرچه در مبتدای او مانده&rlm; ست!<br /> <br /> در دل ما که کربلای غم&rlm; ست<br /> نینوایی نوای او مانده &rlm;ست<br /> <br /> که قدم می&rlm; نهد به خانه&rlm; ی دل<br /> در دلم جای پای او مانده&rlm; ست!<br /> <br /> نیمه جانی علی به لب دارد<br /> چه کند؟ این برای او مانده&rlm; ست!<br /> <br /> قصه را تازیانه می&rlm; داند<br /> در و دیوار خانه می&rlm; داند<br /> <br /> تا عقیق ست و تا یمن باقی است<br /> رگه&rlm; هایی ز خون من باقی است!<br /> <br /> شهر من تا مدینه&rlm; ی عشق است<br /> هم اویس ست و هم قرن باقی است<br /> <br /> خون من، این زلال جاری سرخ<br /> در دل لعل، موج زن باقی است<br /> <br /> ماند زینب، اگر که زهرا رفت<br /> بچه شیری ز شیرزن باقی است<br /> <br /> گرچه آهسته چون نسیم گذشت<br /> جای پایش در این چمن باقی است!<br /> <br /> تا که نمرود هست، آزر هست<br /> تا تبر هست، بت &rlm;شکن باقی است<br /> <br /> تا سر کفر و شرک می&rlm; جنبد<br /> ذوالفقارست و بوالحسن باقی است<br /> <br /> در دل شعله سوخت پروانه<br /> گریه&rlm; ی شمع انجمن باقی است!<br /> <br /> سوخت شمع و، به جاست فانوسش<br /> از علی نقش پیرهن باقی است!<br /> <br /> بر رخ آن فرشته&rlm; ی معصوم<br /> اثر دست اهرمن باقی است!<br /> <br /> قصه را تازیانه می&rlm; داند<br /> در و دیوار خانه می &rlm;داند<br /> <br /> رفتی و&nbsp; زینب تو می ماند<br /> خط تو، مکتب تو می &rlm;ماند<br /> <br /> بر کف زینب، این زبان علی<br /> رشته &rlm;ی مطلب تو می &rlm;ماند<br /> <br /> تا حسینی و کربلایی هست<br /> زین اَب، زینب تو می &rlm;ماند<br /> <br /> از علی دم زدی و، نام علی<br /> تا ابد بر لب تو می &rlm;ماند<br /> <br /> تا ابد در صوامع ملکوت<br /> ناله&rlm; ی یا رب تو می &rlm;ماند<br /> &nbsp;<br /> هم نماز نشسته &rlm;ی تو به روز<br /> هم نماز شب تو می &rlm;ماند<br /> <br /> منصب تو، حکومت دلهاست<br /> بهر تو، منصب تو می &rlm;ماند<br /> <br /> در سپهر شهامت و ایثار<br /> پرتو کوکب تو می &rlm;ماند<br /> <br /> خون تو پشتوانه&rlm; ی دین &rlm;ست<br /> تا ابد مذهب تو می&rlm; ماند<br /> <br /> دل تو می &rlm;طپد به سینه هنوز<br /> شور تاب و تب تو می&rlm; ماند<br /> <br /> قصه را تازیانه می &rlm;داند<br /> در و دیوار خانه می &rlm;داند<br /> <br /> بی تو ای یار مهربان علی!<br /> شعله سر می &rlm;کشد ز جان علی<br /> <br /> بی تو ای قهرمان قصه&rlm; ی عشق<br /> ناتمام است داستان علی<br /> <br /> عیسی ار چار پله بالا رفت<br /> دم آخر، ز نردبان علی<br /> <br /> در عروج تو از ادب می&rlm; سود<br /> سر به پای تو، آسمان علی!<br /> <br /> خطبه&rlm; ی ناتمام زهرا کرد<br /> کار شمشیر خونفشان علی<br /> <br /> خواست نفرین کند، که زهرا را<br /> داد مولا قسم به جان علی!<br /> <br /> که ز قهر تو ماسوا سوزد<br /> صبر کن صبر، مهربان علی!<br /> <br /> ذوالفقار برهنه &rlm;ی سخنش<br /> کرد کاری به دشمنان علی<br /> <br /> که دگر تا ابد بزنهارند<br /> از دم تیغ جانستان علی<br /> <br /> با وجودی که قاسم رزق است<br /> ساخت عمری به قرص نان علی!<br /> <br /> بعد او، خصم دون که می &rlm;پنداشت<br /> به سه نان می &rlm;خرد سنان علی<br /> <br /> بود غافل که چون به سر آید<br /> دوره &rlm;ی صبر و امتحان علی<br /> <br /> دشمنان را امان نخواهد داد<br /> لحظه &rlm;ای تیغ بی امان علی<br /> <br /> زینب! ای خطبه&rlm; ی حماسی عشق<br /> ای به کام علی، زبان علی<br /> <br /> باش کز خطبه &rlm;ات زبانه کشد<br /> آتش خفته در بیان علی<br /> <br /> دیدم انصاف را به کوچه &rlm;ی عشق<br /> سر نهاده بر آستان علی<br /> <br /> نسب خویش را جوانمردی<br /> می&rlm; رساند به دودمان علی<br /> <br /> عشق، چون من ارادتی دارد<br /> به علی و به خاندان علی<br /> <br /> رفت زهرا و اشک از دنبال<br /> وز پی او روان، روان علی<br /> <br /> خرمن او اگر در آتش سوخت<br /> رفت بر باد خان و مان علی<br /> <br /> بازمانده&rlm; ست سفره&rlm; ی دل او<br /> غم و دردست، میهمان علی!<br /> <br /> راز دل را به چاه می &rlm;گوید<br /> رفته از دست، همزبان علی<br /> <br /> آن شراری که سوخت زهرا را<br /> سوخت تا مغز استخوان علی<br /> <br /> قصه را تازیانه می &rlm;داند</p> <p>&nbsp;</p> <p>در و دیوار خانه می &rlm;داند</p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> محمدعلی مجاهدی Sun, 21 Feb 2016 07:15:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:16118 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/104703/کنار-پیکر-خود-التهاب-را-حس-کرد#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=104703 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=104703&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/104703/کنار-پیکر-خود-التهاب-را-حس-کرد <p><br /> کنار پیکر خود التهاب را حس کرد<br /> حضور شعله ورِ آفتاب را حس کرد</p> <p>هنوز نبضِ نگاهش سرِ تپیدن داشت<br /> که گرمیِ نفسِ هم رکاب را حس کرد</p> <p>و پیش از آن که بگوید: برادرم دریاب<br /> حضور فاطمه را، بوتراب را، حس کرد</p> <p>نگاه ملتمس او خیال پرسش داشت<br /> که در تبسّم زهرا جواب را حس کرد</p> <p>عطش سراغ وی آمد ولی نگفت انگار<br /> صدای گریه ی بانوی آب را حس کرد</p> <p>لبان زخمیِ فرق سرش دوباره شکفت<br /> چه خوب زخم گلوی رباب را حس کرد</p> <p>به عمقِ آبی چشمان او کسی پی برد<br /> که در تلاطم دریا سراب را حس کرد</p> <p>کدام داغ به جان امام ِ عشق نشست<br /> که با تمام وجود التهاب را حس کرد</p> <p>همین که ماه به یاد دو دستِ او افتاد<br /> قلم قلم شدنِ آفتاب را حس کرد</p> <p>و شیهه ای و سواری که می شود از دور<br /> خروشِ شعله ورِ انقلاب را حس کرد</p> <p>&nbsp;</p> محمدعلی مجاهدی Wed, 21 Oct 2015 20:24:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:104703 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94854/آتشین-دمان-رفتندسرفشان-و-پاکوبان#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=94854 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=94854&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94854/آتشین-دمان-رفتندسرفشان-و-پاکوبان <div>وای من که می روید دشنه دشنه خار اینجا</div> <div>مثل این که می گیرند، ماتم بهار اینجا</div> <div>&nbsp;</div> <div>جای جای این وادی، از سراب سیراب است</div> <div>ریشه ریشه می سوزند، بوته های خار اینجا</div> <div>&nbsp;</div> <div>در جهان بی دردی، از پی چه می گردی؟</div> <div>وا نمی شود ای دل،عقده ای ز کار اینجا</div> <div>&nbsp;</div> <div>ناله ای، خروشی نیست، آه شعله جوشی نیست</div> <div>ما دلی نمی بینیم، گرم و شعله بار اینجا</div> <div>&nbsp;</div> <div>از من و تو می گیرد فرصت تماشا را</div> <div>بیعتی که آیینه بسته با غبار اینجا</div> <div>&nbsp;</div> <div>آتشین دمان رفتند سرفشان و پاکوبان</div> <div>بعد از این نمی رقصند با طناب دار اینجا</div> <div>&nbsp;</div> <div>شور سر به داری نیست، شوق پایداری نیست</div> <div>تا به کی ز دلتنگی، می کشی هوار اینجا؟</div> <div>&nbsp;</div> <div>التهاب داغی کو؟ لاله ای، چراغی کو؟</div> <div>تا تو را به رقص آرد عشقِ شعله کار اینجا</div> <div>&nbsp;</div> <div>ترتب شهیدان را غرق لاله کن، یعنی:</div> <div>پاره ی دلی بگذار روی هر مزار اینجا</div> <div>&nbsp;</div> <div>کورسوی نوری نیست،روشنای طوری نیست</div> <div>ای کلیم من برخیز! مژده ای بیار اینجا</div> <div>&nbsp;</div> <div>ای زلال روحانی! چشمه چشمه جاری شو</div> <div>وِی شکوه بارانی نم نمی ببار اینجا</div> محمدعلی مجاهدی Fri, 07 Aug 2015 04:59:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:94854 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94850/آیینه-می-شویم-که-دیدارمان-کنند#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=94850 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=94850&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94850/آیینه-می-شویم-که-دیدارمان-کنند <div>آیینه می شویم که دیدارمان کنند</div> <div>از جلوه ی مکاشفه سرشارمان کنند</div> <div>&nbsp;</div> <div>ای کاش اگر به بهت تماشا نمی رسیم</div> <div>مهمان ته پیاله ی دیدارمان کنند</div> <div>&nbsp;</div> <div>در انتظار دیدن خورشید مانده ایم</div> <div>تا کی به دام جذبه گرفتارمان کنند</div> <div>&nbsp;</div> <div>از چشمه ی تجلّی این جلوه زارها</div> <div>یک جرعه کاش سهم شب تارمان کنند</div> <div>&nbsp;</div> <div>در جاری زلال تر از زمزم پگاه</div> <div>ای کاش مثل زمزمه، تکرارمان کنند</div> <div>&nbsp;</div> <div>پیداست از پریدن پلک ستاره ها</div> <div>هنگامِ آن رسیده که بیدارمان کنند</div> <div>&nbsp;</div> <div>ای کاش در ادامه ی این راه ناگزیر</div> <div>در انتخاب واقعه، ناچارمان کنند</div> <div>&nbsp;</div> <div>باید عبور کرد از این سنگلاخ ها</div> <div>تا در مسیر حادثه هموارمان کنند</div> <div>&nbsp;</div> <div>روزی که مثل فطرت سبز بهاره ها</div> <div>از برگ های زرد، سبکبارمان کنند:</div> <div>&nbsp;</div> <div>از راست قامتی به همین قدر قانعیم</div> <div>چیزی اگر شبیه سپیدارمان کنند</div> محمدعلی مجاهدی Sun, 28 Jun 2015 02:13:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:94850 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94722/نفس-کافر-کیش-من-گبر-است-نصرانیش-کن#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=94722 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=94722&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94722/نفس-کافر-کیش-من-گبر-است-نصرانیش-کن <div>آبی چشمان من ابری ست، بارانیش کن</div> <div>مثل یک دریای بی آرام، طوفانیش کن</div> <div>&nbsp;</div> <div>عشق من! بی تو دلم پوسید در مرداب شهر</div> <div>با جنون نا به هنگامی بیابانیش کن</div> <div>&nbsp;</div> <div>خلوت من دیرگاهی مانده بی تو سوت و کور</div> <div>محفل اشکی بیارای و چراغانیش کن</div> <div>&nbsp;</div> <div>طبع من خفته ست در فصلی که فصل رویش است</div> <div>خوب من! بیدار از خواب زمستانیش کن</div> <div>&nbsp;</div> <div>در دلم شور دو بیتی های &laquo;بابا&raquo; مانده است</div> <div>با قلندر مشربی، مشتاق عریانیش کن</div> <div>&nbsp;</div> <div>تا مسلمانی فرا رویم هزاران مرحله است</div> <div>نفس کافر کیش من گبر است، نصرانیش کن</div> <div>&nbsp;</div> <div>تا خدایی یک قدم مانده است، ابراهیم من!</div> <div>سدّ راه توست اسماعیل، قربانیش کن</div> <div>&nbsp;</div> <div>گر چه در سودای سامانی سر پروانه نیست</div> <div>قطره تا دریا شود &laquo;عمّان سامانیش&raquo; کن</div> محمدعلی مجاهدی Mon, 27 Apr 2015 06:52:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:94722 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94860/این-جا-که-من-به-شوق-تماشا-نشسته-ام#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=94860 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=94860&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94860/این-جا-که-من-به-شوق-تماشا-نشسته-ام <div>چشمم همیشه شاهد سیر جمالی است</div> <div>موج نگاه آینه هایم زلالی است</div> <div>&nbsp;</div> <div>در سبزه ی فضای مه آلود چشم او</div> <div>چیزی شبیه آب و هوای شمالی است</div> <div>&nbsp;</div> <div>طبع غزل به لطف غزالان شکفتنی است</div> <div>گیرم که این مخالف طبع &laquo;غزالی&raquo; است</div> <div>&nbsp;</div> <div>یارب! دلی اسیر غم بی غمی مباد</div> <div>ما را اگر غمی بُوَد، از بی ملالی است</div> <div>&nbsp;</div> <div>حتّی نصیب بال و پر جبرئیل نیست</div> <div>سیری که در عوالم بی دست و بالی است</div> <div>&nbsp;</div> <div>این جا که من به شوق تماشا نشسته ام</div> <div>جنس تمام آینه هایش سفالی است</div> <div>&nbsp;</div> <div>این باغ مرده، وقف قفس های آهنی است</div> <div>این جا همیشه زمزمه ی خشکسالی است</div> <div>&nbsp;</div> <div>دور از تو ای غزال غزل آفرین من</div> <div>این جا چه قدر جای گل و سبزه، خالی است</div> محمدعلی مجاهدی Wed, 15 Apr 2015 04:23:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:94860 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94865/آیینه-شو-که-فرصت-دیدار-بگذرد#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=94865 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=94865&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94865/آیینه-شو-که-فرصت-دیدار-بگذرد <div>گفتم به دیده: امشب اگر یار بگذرد</div> <div>راهش به گریه سد کن و مگذار بگذرد</div> <div>&nbsp;</div> <div>گفتا چه جای گریه؟ که او همچو ماه نو</div> <div>رخسار خود نکرده پدیدار، بگذرد</div> <div>&nbsp;</div> <div>بگذشت از کنار من آن سان که بوی گل</div> <div>دامن کشان ز ساحت گلزار بگذرد</div> <div>&nbsp;</div> <div>در باغ گل نمی نهد از خویش جای پا</div> <div>از بس که چون نسیم، سبکبار بگذرد</div> <div>&nbsp;</div> <div>گفتم: دمیده پیش تو، خورشید را ببخش</div> <div>گفتا: مگر خدا ز خطاکار بگذرد!</div> <div>&nbsp;</div> <div>غافل ز دوست یک مژه بر هم زدن مباش</div> <div>آیینه شو که فرصت دیدار بگذرد!</div> <div>&nbsp;</div> <div>دردا که بی فروغ دل آرای روی دوست</div> <div>هر روزِ ما به رنگ شب تار بگذرد</div> <div>&nbsp;</div> <div>سرشار از تجلّی یارند لحظه ها</div> <div>حیف است عمر ما که به تکرار بگذرد</div> <div>&nbsp;</div> <div>ترک دل است از نظر عارفان محال</div> <div>کی جَم ز جام آینه کردار بگذرد؟</div> <div>&nbsp;</div> <div>در طور دل به نور تجلّی نوشته اند:</div> <div>زین جلوه زار کوکبه ی یار بگذرد</div> <div>&nbsp;</div> <div>این جا کسی به فیض تماشا نمی رسد</div> <div>تا خود چه ها به طالب دیدار بگذرد!</div> <div>&nbsp;</div> <div>گر در ولای آل علی صرف می شود</div> <div>از خیر عمر بگذر و بگذار بگذرد</div> <div>&nbsp;</div> <div>ای کاش این دو روزه ی باقی ز عمر نیز</div> <div>در صحبت ائمه ی اطهار بگذرد</div> <div>&nbsp;</div> <div>امشب بیا به پرسش &laquo;پروانه&raquo; ای عزیز</div> <div>زان پیش تر که کار وی از کار بگذرد</div> محمدعلی مجاهدی Tue, 24 Feb 2015 05:42:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:94865 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94872/که-زمانِ-زمانه-ساختن-است#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=94872 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=94872&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94872/که-زمانِ-زمانه-ساختن-است <div>هنر دل ترانه ساختن است</div> <div>غزل عاشقانه ساختن است</div> <div>&nbsp;</div> <div>امشب ای غم بیا بهانه مگیر</div> <div>دل من گرم خانه ساختن است</div> <div>&nbsp;</div> <div>چشم خاکستر دلم روشن!</div> <div>شعله گرم زبانه ساختن است</div> <div>&nbsp;</div> <div>نوبت رجعت پرستوهاست</div> <div>چلچله گرم لانه ساختن است</div> <div>&nbsp;</div> <div>ای پرستو! به باغ گل برگرد</div> <div>موسم آشیانه ساختن است</div> <div>&nbsp;</div> <div>بیش از این با غم زمانه مساز</div> <div>که زمانِ زمانه ساختن است</div> محمدعلی مجاهدی Wed, 14 Jan 2015 05:12:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:94872 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94892/حیف-است-ز-یوسف-که-پسر-داشته-باشد#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=94892 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=94892&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94892/حیف-است-ز-یوسف-که-پسر-داشته-باشد <div>چشمی که به حُسن تو نظر داشته باشد</div> <div>حیف است ز خورشید خبر داشته باشد</div> <div>&nbsp;</div> <div>یک دم نشود آینه از روی تو غافل</div> <div>ترسم که به حُسن تو نظر داشته باشد</div> <div>&nbsp;</div> <div>از زلف سیاه تو امید فرجی نیست</div> <div>این شب که شنیده ست سحر داشته باشد؟</div> <div>&nbsp;</div> <div>آفاق جهان در نظرش وادی طور است</div> <div>رندی که دل از غیر تو برداشته باشد</div> <div>&nbsp;</div> <div>من بنده ی آن دل که در این قحط محبّت</div> <div>نالد به طریقی که اثر داشته باشد</div> <div>&nbsp;</div> <div>بر پرده ی نی ناله ی عشّاق نوشته ست:</div> <div>آن ناله بلند است که پر داشته باشد</div> <div>&nbsp;</div> <div>دامان دلی گیر که چون لاله به هر دور</div> <div>جامی به کف از خون جگر داشته باشد</div> <div>&nbsp;</div> <div>تا منزل خورشید فقط یک مژه راه است</div> <div>گر شبنم ما شوق سفر داشته باشد</div> <div>&nbsp;</div> <div>بگذار به یکتایی خود شهره بماند</div> <div>حیف است ز یوسف که پسر داشته باشد</div> <div>&nbsp;</div> <div>جز خون جگر روزیِ روز و شب او نیست</div> <div>این عاقبتِ هر که هنر داشته باشد</div> <div>&nbsp;</div> <div>ز آلودگی ما عجبی نیست که دریا</div> <div>تر دامنی از دامن تر داشته باشد</div> محمدعلی مجاهدی Tue, 19 Aug 2014 03:18:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:94892 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94855/شهرت-عاشقی-ها-جهانی-ست#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=94855 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=94855&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94855/شهرت-عاشقی-ها-جهانی-ست <div>با بهارم شکوه خزانی ست</div> <div>زرد و نارنجی و ارغوانی ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>رنگ گل های باغم بنفش است</div> <div>عطر و بویم ولی زعفرانی ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>آسمان دلم صافِ صاف است</div> <div>آبی ام، آبی آسمانی ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>زمزم اشک من دجله آغوش</div> <div>شروه هایم ولی جمکرانی ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>صوفی شعر من دف گرفته ست</div> <div>دامن افشان به رقص معانی ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>مولوی وار گرم سماعم</div> <div>شمس من گرم پرتوفشانی ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>طور من ریشه در خاک دارد</div> <div>راز موسایی ام در شبانی ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>پایه ی عشق را درنیابد</div> <div>پله ی عقل ما نردبانی ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>عشق یک اتّفاق بزرگ است</div> <div>بارش این بلا ناگهانی ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>هر که بینی مرا می شناسد</div> <div>شهرت عاشقی ها، جهانی ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>می زنم پل به افلاک از خاک</div> <div>سیر من، سیر رنگین کمانی ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>مات احساس زاینده رودم</div> <div>تیره ی شعر من اصفهانی ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>باده ی شعر من شعله کار است</div> <div>شعله زادی که دارم مغانی ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>طبع من سرکشی می کند باز</div> <div>این نشان غرور جوانی ست!</div> <div>&nbsp;</div> <div>حرف ناگفته را می توان گفت</div> <div>با زبانی که در بی زبانی ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>نقش ارژنگ مانی که ماناست</div> <div>خوش تر از دفتر شعر ما نیست</div> محمدعلی مجاهدی Sat, 09 Aug 2014 05:07:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:94855 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94873/ما-نیز-می-رسیم-به-دنبال-قطره-ها#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=94873 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=94873&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94873/ما-نیز-می-رسیم-به-دنبال-قطره-ها <div>از هر طرف گره زده خود را به نقطه چین</div> <div>بی نقطه ای، که برده مرا تا به نقطه چین</div> <div>&nbsp;</div> <div>حیرت، گشوده بال و به همراه می برد</div> <div>آیینه را ز شهر تماشا به نقطه چین</div> <div>&nbsp;</div> <div>ای خضر ره شناس! مدد کن که می رسد</div> <div>این جاده ها سپیده ی فردا به نقطه چین</div> <div>&nbsp;</div> <div>ایمان و کفر، هر دو به یک نقطه می رسند</div> <div>باز است راه باور و حاشا، به نقطه چین</div> <div>&nbsp;</div> <div>در انتهای راهم و، آغاز می شود</div> <div>از هر طرف ادامه ی مولا به نقطه چین</div> <div>&nbsp;</div> <div>هر قدر می رویم به جایی نمی رسیم</div> <div>باید سپرد فاصله ها را به نقطه چین</div> <div>&nbsp;</div> <div>در نام تو، نهفته چه رازی؟ که می برد</div> <div>ما را به سیر عالم بالا -به نقطه چین</div> <div>&nbsp;</div> <div>بی انتهاترینی و هرگز نمی رسیم</div> <div>در امتداد راه تو الاّ به نقطه چین</div> <div>&nbsp;</div> <div>ما نیز می رسیم به دنبال قطره ها</div> <div>یک روز در ادامه ی دریا به نقطه چین</div> محمدعلی مجاهدی Wed, 16 Jul 2014 01:05:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:94873 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94893/آن-قدَر-مستم-که-راه-خانه-را-گم-کرده-ام#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=94893 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=94893&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94893/آن-قدَر-مستم-که-راه-خانه-را-گم-کرده-ام <div>امشب از مستی ره میخانه را گم کرده ام</div> <div>آن قدر مستم که راه خانه را گم کرده ام</div> <div>&nbsp;</div> <div>در طواف کعبه می جویم خدا را ای دریغ</div> <div>در میان خانه، صاحبخانه را گم کرده ام</div> <div>&nbsp;</div> <div>دست و پای خویش را گم کرده ام از شوق دوست</div> <div>در کنار یارم و جانانه را گم کرده ام</div> <div>&nbsp;</div> <div>خال او گم شد میان خرمن گیسوی او</div> <div>دام را می بینم اما دانه را گم کرده ام</div> <div>&nbsp;</div> <div>گفت: از زلف پریشانم چه می خواهی؟ بگو</div> <div>گفتمش این جا دل دیوانه را گم کرده ام</div> <div>&nbsp;</div> <div>شمع را گفتم که: این سان سوختن از بهر چیست؟</div> <div>گفت: می سوزم چرا &laquo;پروانه&raquo; را گم کرده ام!</div> محمدعلی مجاهدی Tue, 08 Jul 2014 06:33:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:94893 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94863/رنجی-که-تار-می-کشد-از-زخم-زخمه-ها#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=94863 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=94863&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94863/رنجی-که-تار-می-کشد-از-زخم-زخمه-ها <div>حالی که شادمانه به من دست می دهد</div> <div>امروز بی بهانه به من دست می دهد</div> <div>&nbsp;</div> <div>چیزی شبیه زمزمه ی چشمه سارهاست</div> <div>شوری که از ترانه به من دست می دهد</div> <div>&nbsp;</div> <div>از جست و خیز قاصدک، این قاصد بهار</div> <div>احساس یک جوانه به من دست می دهد</div> <div>&nbsp;</div> <div>این لذّتی که می برم از خنده های صبح</div> <div>از گریه ی شبانه به من دست می دهد</div> <div>&nbsp;</div> <div>حسّی غریب، وقت تماشای یک غروب</div> <div>از دور غمگنانه به من دست می دهد</div> <div>&nbsp;</div> <div>رنجی که تار می کشد از زخم زخمه ها</div> <div>از مردم زمانه به من دست می دهد</div> <div>&nbsp;</div> <div>وقتی که در فضای حرم سِیر می کنم</div> <div>شوقی کبوترانه به من دست می دهد</div> <div>&nbsp;</div> <div>در طوف آخر است که احساس می کنم</div> <div>او از شکاف خانه به من دست می دهد</div> محمدعلی مجاهدی Mon, 07 Jul 2014 07:31:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:94863 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94853/بی-غباری-ها-گواه-خاکساری-های-ماست#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=94853 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=94853&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94853/بی-غباری-ها-گواه-خاکساری-های-ماست <div>جاده می پیچد به خود کز دشت گردی برنخاست</div> <div>گردی از راه عبور رهنوردی برنخاست</div> <div>&nbsp;</div> <div>شیهه ای، بانگ درایی، ردّپایی، ای دریغ</div> <div>ناله ای حتّی ز باد هرزه گردی برنخاست</div> <div>&nbsp;</div> <div>با صدای گریه ای گاهی سکوت شب شکست</div> <div>گلخروشی ور نه از حلقوم مردی بر نخاست</div> <div>&nbsp;</div> <div>خلوت ما را چراغ لاله ای روشن نکرد</div> <div>وز دل آتش به جانی آه سردی برنخاست</div> <div>&nbsp;</div> <div>مُردم از بی همزبانی ها کزین نامردمان</div> <div>از پی همدردی ما اهل دردی برنخاست</div> <div>&nbsp;</div> <div>بی غباری ها گواه خاکساری های ماست</div> <div>سایه سان بر خاک افتادیم و گردی برنخاست</div> محمدعلی مجاهدی Mon, 07 Jul 2014 06:51:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:94853 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94240/به-شمع-تا-نکشد-شعله-چشم-تر-ندهد#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=94240 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=94240&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94240/به-شمع-تا-نکشد-شعله-چشم-تر-ندهد <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">صفای اشک به دلهای بی شرر ندهند</p> <p dir="RTL">به شمع تا نکشد شعله، چشم تر ندهد</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">امیر قافله ی اشک چشم بیدار است</p> <p dir="RTL">به دست هر صدفی رشته ی گهر ندهند</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">هوای چشم تو ای گل هنوز بارانی ست</p> <p dir="RTL">چرا به مرغ گرفتار این خبر ندهند؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مباد خون تو ای گل، نصیب خار مباد</p> <p dir="RTL">به دست هر مژه ای پاره ی جگر ندهند</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ز شرم روی تو گلها ز شاخه می ریزند</p> <p dir="RTL">بگو که قافله را از چمن گذر ندهند</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">به دست سرو امان نامه ی تهیدستی ست</p> <p dir="RTL">که گفته است که آزادگان ثمر ندهند؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مراد اهل نظر گنج بی نیازی هاست</p> <p dir="RTL">به عالمی نظر کیمیا اثر ندهند</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">چه جای ناله که در بارگاه استغنا</p> <p dir="RTL">مجال آه به دلهای شعله ور ندهند</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">چو شمع رشته ی باریک عمر می سوزد</p> <p dir="RTL">چرا مجال به &laquo;پروانه&raquo; تا سحر ندهند؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> محمدعلی مجاهدی Thu, 03 Jul 2014 06:06:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:94240 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/59110/انگشتری-که-همســـــــــــفر-گوشواره-بود#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=59110 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=59110&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/59110/انگشتری-که-همســـــــــــفر-گوشواره-بود <p style="text-align: center;"><br /> <strong>پرده اول<br /> <br /> آن شب که آســـمان خدا بی ستاره بود<br /> مردی حضور فاجعه را در نظاره بود<br /> <br /> ســـهم کبوتران حـــرم ، از حـــرامیان<br /> بال شکسته ، زخم فزون از شماره بود<br /> <br /> درسوگ خیمه های عطش ، زار می&zwnj;گریست<br /> مشــــــکی کـــه در کنار تنی پاره پاره بود<br /> <br /> زخمی که تا همیشه به نای رباب بود<br /> از شـــــور نینوایی یک گاهواره بود<br /> <br /> می دوخت چشم حسرت خود را به قتلگاه<br /> انگشتری که همســـــــــــفر گوشواره بود<br /> <br /> پرده دوم<br /> <br /> از کوچه&zwnj;های شب&zwnj;زده کوفه می&zwnj;گذشت<br /> پیکی روان به جانب دارالاماره بود<br /> <br /> از دشت لاله&zwnj;پوش خبرهای تازه داشت<br /> مردی که نعل مرکب او خون&zwnj;نگاره بود<br /> <br /> فریاد زد: امیر! در آن گرمگاه خون<br /> آیینه در محاصره سنگِ خاره بود<br /> <br /> خون بود و شعله بود و عطش بود و خیمه&zwnj;ها<br /> در معرض هجوم هزاران سواره&zwnj; بود<br /> <br /> خورشید سربریده غروبی نمی&zwnj;شناخت<br /> بر اوج نیزه، گرم طلوعی دوباره بود<br /> <br /> پرده سوم<br /> <br /> روزی که رفت این خبر شوم تا به شام<br /> چشم فرشته&zwnj;های خدا پرستاره بود<br /> <br /> بانگ اذان بلند نمی&zwnj;شد ز مأذنی<br /> آن روز شهر، شاهد بغض ستاره بود<br /> <br /> با ضربه&zwnj;ای که حادثه بر طبل می&zwnj;نواخت<br /> فریاد &laquo;یا حسین&raquo; بلند از نقاره بود<br /> <br /> راه گریز اغلب &laquo;قاضی شریح&raquo;&zwnj;ها<br /> آن روز در بد آمدن استخاره بود<br /> <br /> شهر فریب و وسوسه تا دیرگاه شب<br /> میدان پایکوبی هر باده&zwnj;خواره بود<br /> <br /> یک لحظه از ترنم شادی تهی نماند<br /> گویی که در تدارک عیشی هماره بود!<br /> <br /> تعداد زخم گرچه ز هفتاد می&zwnj;گذشت<br /> اما شمار زخم زبان بی&zwnj;شماره بود!<br /> <br /> <br /> وقتی رسید قافله کربلا به شام<br /> آغاز برگزاری یک جشنواره بود!</strong><br /> &nbsp;</p> محمدعلی مجاهدی Wed, 13 Nov 2013 08:32:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:59110 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/58159/یک-لحظه-از-من-جدا-نیست-بابای-خوبم-ببینید#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=58159 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=58159&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/58159/یک-لحظه-از-من-جدا-نیست-بابای-خوبم-ببینید <br /> روح بزرگش دمیده است جان در تن کوچک من <br /> سرگرم گفت وشنود است او با من کوچک من <br /> <br /> وقتی که شبهای تارم در انتظار سپیده است <br /> خورشید او می تراود از روزن کوچک من<br /> <br /> یک لحظه از من جدا نیست بابای خوبم ببینید <br /> دستان خود حلقه کرده است بر گردن کوچک من <br /> <br /> می خواستم از یتیمی ، از غربت خود بنالم <br /> دیدم سر خود نهاده است بر دامن کوچک من <br /> <br /> گفتم تن زخمی اش را ، عریانی اش را بپوشم <br /> دیدم بلند است و، کوتاه پیراهن کوچک من <br /> <br /> در این خزان محبت دارم دلی داغ پرور <br /> هفتاد و دو لاله رسته از گلشن کوچک من <br /> <br /> از کربلا تا مدینه یک دفتر خاطرات است <br /> با رد پایی که مانده است از دشمن کوچک من <br /> <br /> دنیا چه بی اعتبار است در پیش چشمی که دیده است <br /> دار الامان جهان را در دامن کوچک من <br /> <br /> آنان که بر سینه دارند داغ سفر کرده ای را<br /> شاخه گلی می گذارند بر مدفن کوچک من محمدعلی مجاهدی Wed, 06 Nov 2013 19:14:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:58159 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2620/از-پی-همدردی-ما-اهل-دردی-بر-نخاست#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2620 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2620&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2620/از-پی-همدردی-ما-اهل-دردی-بر-نخاست جاده می پیچد به خود کز دشت گردی بر نخاست<br /> گردی از راه عبور رهنوردی بر نخاست<br /> <br /> شیهه ای، بانگ درایی، ردّپایی، ای دریغ<br /> ناله ای حتی ز باد هرزه گردی بر نخاست<br /> <br /> با صدای گریه ای گاهی سکوت شب شکست<br /> گلخروشی ورنه از حلقوم مردی بر نخاست<br /> <br /> خلوت ما را چراغ لاله ای روشن نکرد<br /> وز دل آتش به جانی آه سردی بر نخاست<br /> <br /> مُردم از بی همزبانی ها کزین نامردمان<br /> از پی همدردی ما اهل دردی بر نخاست<br /> <br /> بی غباری ها گواه خاکساری های ماست<br /> سایه سان بر خاک افتادیم و گردی بر نخاست محمدعلی مجاهدی Wed, 28 Aug 2013 05:35:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2620 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2621/بیا-دلی-بتکانیم-و-نی-لبک-بزنیم#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2621 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2621&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2621/بیا-دلی-بتکانیم-و-نی-لبک-بزنیم قرار بود به دل هایمان محک بزنیم<br /> بنا نبود که بر زخم هم نمک بزنیم<br /> <br /> همیشه بقچه ی احساس مان گره خورده است<br /> سراغ سفره نرفتیم تا کپک بزنیم<br /> <br /> عبور ما ز افق های سرخ، ممکن نیست<br /> چو خون مرده اگر کم کمک شتک بزنیم<br /> <br /> برای خاطر جالیزهای پاییزی<br /> به هر چه هست چرا رنگ آدمک بزنیم؟<br /> <br /> در این زمانه که تکلیف سنگ، روشن نیست<br /> عیار آینه ها را چرا محک بزنیم؟<br /> <br /> اگر به سینه ی ما داغ التهابی نیست<br /> چرا به زخم دل لاله ها نمک بزنیم؟<br /> <br /> قسم به &laquo;بیدل&raquo; و &laquo;نیما&raquo; بیا که از این پس<br /> من و تو حرف از احساس مشترک بزنیم<br /> <br /> به پرس و جوی بهاری که می رسد از راه<br /> پس از نسیم، سری هم به قاصدک بزنیم<br /> <br /> پس از ضیافت میلاد شمعدانی ها<br /> سری به جنگل احساس آتشک بزنیم<br /> <br /> و با شنیدن شعر سپید یاس بنفش<br /> ورق به جُنگ غزل های شاپرک بزنیم<br /> <br /> هنوز فال غزل های ما تماشایی است<br /> چرا به شعر تر خواجه ناخنک بزنیم؟<br /> <br /> غروب دهکده ی ما همیشه رویایی است<br /> بیا دلی بتکانیم و نی لبک بزنیم محمدعلی مجاهدی Sun, 07 Jul 2013 05:38:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2621 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/11282/ای-مکتب-تو-مفید-پرور#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=11282 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=11282&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/11282/ای-مکتب-تو-مفید-پرور اي كوي تو، كعبه ي خلايق&rlm;<br /> طالع ز رخ تو، صبح صادق<br /> &rlm;<br /> ای پایه منبرت فراتر<br /> از کرسی هفت چرخ اختر<br /> <br /> تا نام ز ماه و مهر بوده است<br /> خاک در تو ، سپهر بوده است<br /> <br /> گفته&rlm; است خرد، بس آفرينت<br /> صد ها چو &laquo;هشام&raquo; ، خوشه چينت<br /> &rlm;<br /> گردش، ز فلك، اشاره از تو<br /> استاد خرد، &laquo;زراره&raquo; از تو<br /> <br /> چون &laquo;مومن طاق&raquo; از تو آموخت&rlm;<br /> لب بر لب هر چه مدعي دوخت<br /> &rlm;<br /> انديشه هر آنچه بود مجمل&rlm;<br /> بشنيد مفصل از &laquo;مفضل&raquo;<br /> <br /> گر طالع &laquo;بختري&raquo; خجسته&rlm; است&rlm;<br /> در حلقه&rlm; ي درس تو نشسته ا&rlm;ست&rlm;<br /> <br /> كي مكتب تو، نظير دارد؟<br /> صدها چو &laquo;ابوبصير&raquo; دارد<br /> <br /> تا مشعل علم، &laquo;جابر&raquo; افروخت&rlm;<br /> بس نكته، خرد كه از وي آموخت&rlm;<br /> <br /> شد شهره به دهر، مذهب تو<br /> &laquo;حمران&raquo; و &laquo;ابان&raquo;&nbsp; و مكتب تو<br /> <br /> فاني نه،&nbsp; كه جاودانه&rlm; ای تو<br /> دريايي و بيكرانه&rlm; ای تو<br /> ...<br /> ای مذهب تو شهید پرور<br /> ای مکتب تو &laquo;مفید&raquo; پرور<br /> <p> </p> <p>&nbsp;</p> <br /> محمدعلی مجاهدی Mon, 28 Jan 2013 16:50:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:11282 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/8167/یک-گلستان-گل-به-رسم-ارمغان-آورده-ام-#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=8167 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=8167&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/8167/یک-گلستان-گل-به-رسم-ارمغان-آورده-ام- آن چه از من خواستی با کاروان آورده ام<br /> یک گلستان گل، به رسم ارمغان آورده ام<br /> <br /> از در و دیوار عالم، فتنه می بارید و من<br /> بی پناهان را، بدین دارالامان آورده ام<br /> <br /> اندر این ره از جرس هم، بانگ یاری برنخاست<br /> کاروان را تا بدین جا، با فغان آورده ام<br /> <br /> بس که من، منزل به منزل، در غمت نالیده ام<br /> همرهان خویش را، چون خود، به جان آورده ام<br /> <br /> تا نگویی زین سفر با دست خالی آمدم<br /> یک جهان، درد و غم و سوز نهان آورده ام<br /> <br /> قصه ی ویرانه ی شام ار نپرسی، بهتر است<br /> چون از آن گلزار، پیغام خزان آورده ام<br /> <br /> خرمنی موی سپید و دامنی، خون جگر<br /> پیکری بی جان و جسمی ناتوان آورده ام<br /> <br /> دیده بودم با یتیمان، مهربانی می کنی<br /> این یتیمان را به سوی آستان آورده ام<br /> <br /> دیده بودم، تشنگی از دل قرارت، برده بود<br /> از برایت دامنی، اشک روان آورده ام<br /> <br /> تا به دشت نینوا، بهرت عزاداری کنم<br /> یک نیستان ناله و آه و فغان آورده ام<br /> <br /> تا نثارت سازم و گردم بلا گردان تو<br /> در کف خود، از برایت نقد جان آورده ام<br /> <br /> نقد جان را ارزشی نبود، ولی شادم، چو مور<br /> هدیه ای، سوی سلیمان زمان آورده ام<br /> <br /> تا دل مهر آفرینت را نرنجانم، ز درد<br /> گوشه ای از درد دل را، بر زبان آورده ام<br /> <br /> هاتفی پروانه را می گفت کز این مرثیت<br /> در فغان، اهل زمین و آسمان آورده ام محمدعلی مجاهدی Tue, 01 Jan 2013 17:13:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:8167 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/4402/آزاد-کرد-چلچله-ای-را-که-مانده-بود#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=4402 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=4402&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/4402/آزاد-کرد-چلچله-ای-را-که-مانده-بود همره شدند قافله اي را كه مانده بود<br /> تا طي كنند مرحله اي را كه مانده بود<br /> <br /> از خويش رفته اند سبكبار تا خدا<br /> برداشتند فاصله اي را كه مانده بود<br /> <br /> با طرح يك سوال به پاسخ رسيده اند<br /> حل كرده اند مسأله اي را كه مانده بود<br /> <br /> با ركعتي نگاه در آن آخرين پگاه<br /> بدرود كرد نافله اي را كه مانده بود<br /> <br /> در فصل آفتاب و عطش از زبان حر<br /> نوشيد آخرين بله اي را كه مانده بود<br /> <br /> آمد برون ز خيمه ی غربت قفس به دست<br /> آزاد كرد چلچله اي را كه مانده بود<br /> <br /> بي تاب و بي قرار در آن آخرين وداع<br /> زينب گريست حوصله اي را كه مانده بود<br /> <br /> از حلقه ی محاصره تنها عبور كرد<br /> از هم گسيخت سلسله اي را كه مانده بود<br /> <br /> دربند بند شامي كوفي فريب ريخت<br /> پس لرزه هاي زلزله اي را كه مانده بود<br /> <br /> چون بحر پرخروش، به يك موج سهمگين<br /> در هم شكست اسكله اي را كه مانده بود<br /> <br /> از پيش پاي قافله ی سينه سرخ ها<br /> برداشت آخرين تله اي را كه مانده بود<br /> <br /> دل هاي پرخروش و جرس جوش و ناله نوش<br /> هي مي زدند قافله اي را كه مانده بود<br /> <br /> محمدعلی مجاهدی Thu, 29 Nov 2012 01:25:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:4402 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/4638/سرگرم-شد-آتش-به-پرستاری-او#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=4638 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=4638&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/4638/سرگرم-شد-آتش-به-پرستاری-او <br /> آگه چو شد، از حالت بيماري او <br /> دامن به کمر بست، پي ياري او<br /> <br /> چون ديد، کسي بر سر بالينش نيست <br /> سرگرم شد آتش، به پرستاري او! محمدعلی مجاهدی Mon, 26 Nov 2012 04:00:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:4638 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/4629/مي-خواهم-اينجا-نباشي-وقتي-که-جان-مي-سپارم#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=4629 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=4629&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/4629/مي-خواهم-اينجا-نباشي-وقتي-که-جان-مي-سپارم اي اسب بي صاحب من! برگرد، کاري ندارم<br /> مي خواهم اينجا نباشي وقتي که جان مي سپارم<br /> <br /> مي داني اي اسب زخمي هنگام کوچم رسيده است<br /> گاه وداع من و توست، ديگر مجالي ندارم<br /> <br /> اي کاش مي داد رخصت تا در کنارش بمانم<br /> داغم ازين بي نصيبي، از روي او شرمسارم<br /> <br /> اي شيهه ی غربت من رو خيمه ها را خبر کن<br /> اکنون که گودال خون را در پشت سر مي گذارم<br /> <br /> تصوير از دود وآتش در چشم من مي نشيند<br /> در خيمه آتش فتاده است يا من سراپا شرارم؟<br /> <br /> منظومه ی شمسي انگار پاشيده از هم در اين دشت<br /> يا طاق گردون شکسته است يا من برون از مدارم!<br /> <br /> داغم ز دلواپسي ها، با اين همه بي کسي ها<br /> آيا نبايد بسوزم؟! آيا نبايد بـبارم؟!<br /> <br /> زينب خداحافظ تو، رفتم که از جانب تو<br /> بر سينه ی زخمي او آلاله اي را بکارم<br /> <br /> آن کشته را مي شناسم از عطر سيبي که دارد<br /> مي خواهم آنجا بميرم، آنجا کنارسوارم<br /> <br /> داغش برون از شماره ست، زخمش فزون از ستاره<br /> آغاز کار است و دارم هفتاد را مي شمارم<br /> <br /> او را به غربت سپردم وقتي که مي گفت: برگرد!<br /> من هم در اين دشت حسرت خود را به او مي سپارم محمدعلی مجاهدی Sun, 25 Nov 2012 03:14:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:4629 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/4401/موساي-ما-در-عبور-است-از-معبر-رودخانه#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=4401 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=4401&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/4401/موساي-ما-در-عبور-است-از-معبر-رودخانه خورشيد مي تابد از دور با حالتي غمگنانه<br /> بر خيمه هايي كه دارند از كوچ سرخي نشانه<br /> <br /> اين قرص سرخ مدور انگار يك تشت خون است<br /> وز سينه اش مي تراود هرم غمي جاودانه<br /> <br /> اين جرم تار مكدر، آيينه بوده ست روزي<br /> و امروز از آن روشنايي مانده فقط يك فسانه<br /> <br /> توفان زردي وزيده ست بر باغ سبزي كه پيداست<br /> بر شانه هاي كبودش زخم دو صد تازيانه<br /> <br /> از سينه ی داغ صحرا تا آسمان قد كشيده ست<br /> آه بلندي كه خيزد از شعله زارش زبانه<br /> <br /> گلبانگ خورشيد امروز از حنجر ني بلند است<br /> يا نينوا مي سرايد شعر بلند زمانه؟<br /> <br /> طومار داغي بزرگ است اين جاده ی پيچ در پيچ<br /> با رد پايي كه دارد از كارواني نشانه<br /> <br /> اين كاروان را برانيد منزل به منزل در اين راه<br /> با رقص جمازه هاتان، با بانگ چنگ و چغانه<br /> <br /> رهزن تر از هر حرامي! كوفي تر از هر چه شامي!<br /> عامي تر از هر چه عامي! وزجهل خود شادمانه!<br /> <br /> تختي كه طعم ستم را چون شهد نابي چشيده ست<br /> يا لانه ی عنكبوت است يا طعمه ی موريانه<br /> <br /> اين موج هاي كف آلود، فرعونيان را حريف اند<br /> موساي ما، در عبور است از معبر رودخانه<br /> <br /> بر قامت صبر زينب شولاي غم ها چه كوتاست!<br /> گويي دو ركعت نياز است در پيشگاه يگانه<br /> <br /> او هر چه ديده است زيباست در اين مسير خطرخيز<br /> آيينه اش حيرت افزاست اين جلوه ی بي نشانه<br /> <br /> همرنگ تو كس نديده ست اي جاري كوثر تو<br /> آبي ولي آسماني، دريا ولي بي كرانه<br /> <br /> حتي نسيم سبك سير از تو سبكبال تر نيست<br /> بار غم عالمي را، داري ولي روي شانه<br /> <br /> با آن كه دور از حبيبي، سرشار از عطر سيبي<br /> سيبي كه دلشوره هايت گيرد برايش بهانه<br /> <br /> در كوچه هاي مدينه، عطر حضور تو جاري ست<br /> اي در بقيع خيالم درد تو کرد آشيانه<br /> <br /> در برگ ريز محبت، تنها درخت تو گل كرد<br /> آنك بهار است در راه با دامني از جوانه<br /> &nbsp; محمدعلی مجاهدی Sat, 17 Nov 2012 06:07:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:4401 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/3968/هنوز-چشم-تو-حرفی-برای-گفتن-داشت#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=3968 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=3968&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/3968/هنوز-چشم-تو-حرفی-برای-گفتن-داشت شبی که زلف تو قصد قصیده گفتن داشت<br /> دلم هوای غزل گفتن و شنفتن داشت<br /> <br /> به موج موج نگاهت شکوه دریا بود<br /> هنوز چشم تو حرفی برای گفتن داشت<br /> <br /> ستاره بود و تو بودی، من و شب مهتاب<br /> ولی چه سود که بختم خیال خفتن داشت<br /> <br /> چه پرسی از دل تنگم که غنچه ی تصویر<br /> همیشه در دل خود حسرت شکفتن داشت<br /> <br /> به نیم ناله دلم بزم اشک را برچید<br /> شبی که گوهری من مجال سفتن داشت<br /> <br /> هزار آینه دادم به دست اشک، ولی<br /> شبی که روی خود از من سر نهفتن داشت<br /> <br /> محمدعلی مجاهدی Sun, 11 Nov 2012 11:41:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:3968 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2633/آن-ناله-بلند-است-که-پر-داشته-باشد#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2633 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2633&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2633/آن-ناله-بلند-است-که-پر-داشته-باشد چشمی که به حُسن تو نظر داشته باشد<br /> حیف است ز خورشید خبر داشته باشد<br /> <br /> یک دم نشود آینه از روی تو غافل<br /> ترسم که به حُسن تو نظر داشته باشد<br /> <br /> از زلف سیاه تو امید فرجی نیست<br /> این شب که شنیده است سحر داشته باشد؟<br /> <br /> آفاق جهان در نظرش وادی طور است<br /> رندی که دل از غیر تو برداشته باشد<br /> <br /> من بنده ی آن دل که در این قحط محبت<br /> نالد به طریقی که اثر داشته باشد<br /> <br /> بر پرده ی نی ناله ی عشّاق نوشته است:<br /> آن ناله بلند است که پر داشته باشد<br /> <br /> دامان دلی گیر که چون لاله به هر دور<br /> جامی به کف از خون جگر داشته باشد<br /> <br /> تا منزل خورشید فقط یک مژه راه است<br /> گر شبنم ما شوق سفر داشته باشد<br /> <br /> بگذار به یکتایی خود شهره بماند<br /> حیف است ز یوسف که پسر داشته باشد<br /> <br /> جز خون جگر روزیِ روز و شب او نیست<br /> این عاقبتِ آن که هنر داشته باشد<br /> <br /> ز آلودگی ما عجبی نیست که دریا<br /> تر دامنی از دامن تر داشته باشد محمدعلی مجاهدی Mon, 01 Oct 2012 09:00:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2633 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2628/چشمت-مزاحمی-است-که-گاهی-مُراحم-است#Comments 2 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2628 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2628&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2628/چشمت-مزاحمی-است-که-گاهی-مُراحم-است چشمت مزاحمی است که گاهی مُراحم است<br /> خشمت، وجود خارجی ابن ملجم است<br /> <br /> زلف تو مومن است و یا از دیار کفر<br /> یا زاده ای ختاست؟ خداوند عالم است<br /> <br /> گفتی که: شعر چشم مرا آذری بخوان<br /> این قند پارسی است، چه جای مترجم است<br /> <br /> دل را مخوان به حلقه ی اصحاب اعتکاف<br /> کاین دلشده به حلقه ی زلف تو مُحرِم است<br /> <br /> بر سر درِ بنای شهادت نوشته اند:<br /> هر مَحرمی که خال تو را خواست مجرم است<br /> <br /> در کار ما جفا مبر از حد که گفته اند:<br /> قدری وفا برای دل خسته لازم است<br /> <br /> در نامه ات، گناه فراوان نوشته اند<br /> عاشق کشی، فقط یکی از آن جرائم است<br /> <br /> گاهی که خنده می کنی از راه لطف نیست<br /> از باب صاف کردن ردّ مظالم است<br /> <br /> جایی که سِیر آینه هایت جمالی اند<br /> ما را چه احتیاج به سیر عوالم است؟<br /> <br /> امشب بیا سراغ عزاداری دلم<br /> یک دسته اشک، سینه زن این مراسم است محمدعلی مجاهدی Mon, 01 Oct 2012 08:01:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2628 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/3539/دلم-از-شب-نشینی-های-زلفت-دیر-می-آید#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=3539 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=3539&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/3539/دلم-از-شب-نشینی-های-زلفت-دیر-می-آید <p>دلم از شب نشینی های زلفت دیر می آید</p> <p>مسیرش پیچ در پیچ است و با تأخیر می آید </p> <p>غزل گل می کند در من اگر آیینه ام باشی</p> <p>که طوطی در سخن از دیدن تصویر می آید </p> <p>به بوی آن که جای من ز دامانت در آویزد</p> <p>برون از تربت من خار دامنگیر می آید </p> <p>ملول از عقل بی پیرم که سرمستی نمی داند</p> <p>من و عشقی که از او کار صدها پیر می آید </p> <p>به دور از نام و از ننگم، جدا از هر چه نیرنگم</p> <p>مرید پیر یکرنگم که بی تزویر می آید </p> <p>جنون هنگامه ای در این حوالی عشق می کارد</p> <p>که از هر سو صدای شیون زنجیر می آید </p> <p>سکوت تلخ نخلستان غریبی تازه می جوید</p> <p>که امشب بر ملاقات علی شمشیر می آید </p> <p>به هر ویرانه ای فانوس اشکی می کند روشن</p> <p>که بزم با صفایی این چنین کم گیر می آید </p> <p>به ذهن کوچه های کوفه گرد مرگ می پاشد</p> <p>طنین گامهای او که بس دلگیر می آید </p> <p>خروشیدم که در این شهر آیا اهل دردی نیست؟</p> <p>که دیدم کودکی با کاسه ای از شیر می آید </p> <p>رسد روزی که خواب ناز بتها را برآشوبد</p> <p>که ابراهیم ما با نعره ی تکبیر، می آید </p> محمدعلی مجاهدی Wed, 29 Aug 2012 07:01:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:3539 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2622/نفس-کافر-کیش-من-گبر-است-نصرانیش-کن#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2622 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2622&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2622/نفس-کافر-کیش-من-گبر-است-نصرانیش-کن آبی چشمان من ابری است، بارانیش کن<br /> مثل یک دریای بی آرام، طوفانیش کن<br /> <br /> عشق من! بی تو دلم پوسید در مرداب شهر<br /> با جنون نا به هنگامی بیابانیش کن<br /> <br /> خلوت من دیرگاهی مانده بی تو سوت و کور<br /> محفل اشکی بیارای و چراغانیش کن<br /> <br /> طبع من خفته است در فصلی که فصل رویش است<br /> خوب من! بیدار از خواب زمستانیش کن<br /> <br /> در دلم شور دو بیتی های &laquo;بابا&raquo; مانده است<br /> با قلندر مشربی، مشتاق عریانیش کن<br /> <br /> تا مسلمانی فرا رویم هزاران مرحله است<br /> نفس کافر کیش من گبر است، نصرانیش کن<br /> <br /> تا خدایی یک قدم مانده است، ابراهیم من!<br /> سدّ راه توست اسماعیل، قربانیش کن<br /> <br /> گر چه در سودای سامانی سر پروانه نیست<br /> قطره تا دریا شود &laquo;عمّان سامانیش&raquo; کن محمدعلی مجاهدی Sun, 29 Jul 2012 05:42:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2622 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2634/بزم-ما-از-چلچراغ-اشک-روشن-می-شود#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2634 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2634&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2634/بزم-ما-از-چلچراغ-اشک-روشن-می-شود با رُخش آسوده از گل، دیده ی من می شود<br /> هر که با جان آشنا شد فارغ از تن می شود<br /> <br /> دامنم را قطره های اشک، دریا کرده است<br /> خوشه چین بر روی هم ریزند، خرمن می شود<br /> <br /> نور مهر و ماه را در محفل ما راه نیست<br /> بزم ما از چلچراغ اشک، روشن می شود<br /> <br /> آه بی دردان کجا و عرشْ سیری ها کجا؟<br /> باده را ساقی چو ریزد، مرد افکن می شود<br /> <br /> بس که بر من می زند تیر نگاه از چشم مست<br /> پیرهن گر بر تنم پوشند، جوشن می شود<br /> <br /> نیست در دل شوق گلگشت چمن &laquo;پروانه&raquo; را<br /> آشنای روی او فارغ ز گلشن می شود<br /> <br /> داغ عشقِ آتشینِ آن پری بعد از وفات<br /> در لباس لاله، شمع تربت من می شود محمدعلی مجاهدی Thu, 26 Jul 2012 08:04:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2634 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2632/از-عشق-بلای-ناگهانی-تر-نیست#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2632 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2632&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2632/از-عشق-بلای-ناگهانی-تر-نیست شهری ز قمِ تو، جمکرانی تر نیست<br /> وز شهرت شهر تو، جهانی تر نیست<br /> <br /> آبی است اگر چه رنگ دریا اما<br /> از خاک ره تو آسمانی تر نیست<br /> <br /> عالم همه دلباخته ی توست ولی<br /> از فاطمه صاحب الزمانی تر نیست<br /> <br /> گر تیر به چشم دشمنان خواهی زد<br /> از قدّ خمیده ام کمانی تر نیست*<br /> <br /> نالید جرس که: مرد راهی گر هست<br /> از کودک اشک، کاروانی تر نیست<br /> <br /> ما با رصد ستاره ها فهمیدیم<br /> کز دامن چشم، کهکشانی تر نیست<br /> <br /> پاییزترین فصول را سنجیدیم<br /> از فصل جدایی ات خزانی تر نیست<br /> <br /> عشق است و عروج تا به اوج ملکوت<br /> وز عقل من و تو نردبانی تر نیست<br /> <br /> از سنگ بنای عشق در عالم خاک<br /> دیرینه تری و باستانی تر نیست<br /> <br /> ماناست اگرچه نقش ارژنگ ولی<br /> از کِلک بدیع عشق، مانی تر نیست<br /> <br /> سُکر غزل مرا اگر دریابی<br /> دانی که از این باده مغانی تر نیست<br /> <br /> این مصرع &laquo;پروانه&raquo; مرا کشت که گفت:<br /> از عشق، بلای ناگهانی تر نیست!<br /> <br /> <p>&nbsp; </p> <br /> *قد خمیده ی ما، سهلت نماید اما/ بر چشم دشمنان تیر از این کمان توان زد(حافظ) محمدعلی مجاهدی Wed, 25 Jul 2012 07:50:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2632 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2641/تنها-شده-ام-برگرد-برگرد-که-می-میرم#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2641 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2641&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2641/تنها-شده-ام-برگرد-برگرد-که-می-میرم با فطرت طوفان زاد، عمری است زمین گیرم<br /> زنجیریِ دربندم، هم شیون زنجیرم<br /> <br /> دریای عطش جوشم، فریادم و خاموشم<br /> من تشنه ی سیرابم، من گرْسِنه ی سیرم<br /> <br /> ابرم که نمی بارم بر جان عطش خیزم<br /> برقم که نمی خندم بر خرمن دلگیرم<br /> <br /> در هق هق من گل کرد بغضی که فرو خوردم<br /> در حنجره ام پیچید نیلوفر شبگیرم<br /> <br /> گل کردن من افسوس در موسم پاییزی است<br /> در رفتن خود زودم، در آمدنم دیرم<br /> <br /> ارژنگ من ای مانی، سرگرم گل افشانی است<br /> آهنگ تپش دارد نبض گل تصویرم<br /> <br /> در آینه ی هر نقش چشمی است که می خندد<br /> حسی جریان دارد در ذهن تصاویرم<br /> <br /> در رگ رگ برگ من پاییزترین فصل است<br /> یک رود طلا جاری است در خاطر اکسیرم<br /> <br /> اندیشه ی رنگین است صیدم که نگارین است<br /> طاووس پر افشاند در سایه ی نخجیرم<br /> <br /> در جنگل رویاها غربتکده ای متروک<br /> افسانه ی دور از ذهن، همرنگ اساطیرم<br /> <br /> در ترکش من تیری است از تیره ی &laquo;آرش&raquo; ها<br /> ای کاش نمی بستند بازوی کمانگیرم<br /> <br /> دشمن ز مصاف من بگذار که بگریزد<br /> داند که دو دم دارد در معرکه، شمشیرم<br /> <br /> نستوهم و الوندم، همزاد دماوندم<br /> پایی نرسد هرگز بر قله ی پامیرم<br /> <br /> ای چنگی پیر شهر! بر چنگ دلم چنگی <br /> کز پرده برون افتد آهنگ بم و زیرم<br /> <br /> ا ی خفته به ره برخیز وَز تار خیال انگیز<br /> آتش به دل من ریز تا مرگ تو نپذیرم<br /> <br /> شیرازه ی تار من دیری است که بگسسته است<br /> یک شهر سیه پوش است در سوک مزامیرم<br /> <br /> گلدسته ی شهر من عمری است که در خواب است<br /> وقت است که برخیزد از نعره ی تکبیرم<br /> <br /> ای کاش به دلها بود داغی که به پیشانی است<br /> دلبسته ی یکرنگی، دلخسته ی تزویرم<br /> <br /> ای عشق غزل پرورد، ای وحشی صحراگرد<br /> تنها شده ام برگرد، برگرد که می میرم محمدعلی مجاهدی Wed, 18 Jul 2012 10:08:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2641 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2629/راهش-به-گریه-سد-کن-و-مگذار-بگذرد#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2629 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2629&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2629/راهش-به-گریه-سد-کن-و-مگذار-بگذرد گفتم به دیده: امشب اگر یار بگذرد<br /> راهش به گریه سد کن و مگذار بگذرد<br /> <br /> گفتا چه جای گریه؟ که او همچو ماه نو<br /> رخسار خود نکرده پدیدار بگذرد<br /> <br /> بگذشت از کنار من آن سان که بوی گل<br /> دامن کشان ز ساحت گلزار بگذرد<br /> <br /> در باغ گل نمی نهد از خویش جای پا<br /> از بس که چون نسیم، سبکبار بگذرد<br /> <br /> گفتم: دمیده پیش تو، خورشید را ببخش<br /> گفتا: مگر خدا ز خطاکار بگذرد<br /> <br /> غافل ز دوست یک مژه بر هم زدن مباش<br /> آیینه شو که فرصت دیدار بگذرد<br /> <br /> دردا که بی فروغ دل آرای روی دوست<br /> هر روز ما به رنگ شب تار بگذرد<br /> <br /> سرشار از تجلّی یارند لحظه ها<br /> حیف است عمر ما که به تکرار بگذرد<br /> <br /> ترک دل است از نظر عارفان محال<br /> کی جَم ز جام آینه کردار بگذرد؟<br /> <br /> در طور دل به نور تجلّی نوشته اند:<br /> زین جلوه زار کوکبه ی یار بگذرد<br /> <br /> اینجا کسی به فیض تماشا نمی رسد<br /> تا خود چه ها به طالب دیدار بگذرد<br /> <br /> گر در ولای آل علی صرف می شود<br /> از خیر عمر بگذر و بگذار بگذرد<br /> <br /> ای کاش این دو روزه ی باقی ز عمر نیز<br /> در صحبت ائمه ی اطهار بگذرد<br /> <br /> امشب بیا به پرسش &laquo;پروانه&raquo; ای عزیز<br /> زان پیشتر که کار وی از کار بگذرد محمدعلی مجاهدی Sun, 08 Jul 2012 11:18:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2629 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2636/صفای-اشک-به-دل-های-بی-شرر-ندهند#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2636 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2636&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2636/صفای-اشک-به-دل-های-بی-شرر-ندهند صفای اشک به دل های بی شرر ندهند<br /> به شمع تا نکشد شعله، چشم تر ندهند<br /> <br /> امیر قافله ی اشک، چشم بیدار است<br /> به دست هر صدفی رشته ی گهر ندهند<br /> <br /> هوای چشم تو ای گل، هنوز بارانی است<br /> چرا به مرغ گرفتار، این خبر ندهند؟<br /> <br /> مباد خون تو ای گل نصیب خار، مباد<br /> به دست هر مژه ای پاره ی جگر ندهند<br /> <br /> کبوتران نگاهت که قاصدان دلند<br /> مجال جلوه به مرغان نامه بر ندهند<br /> <br /> اگر به پیک نگاه تو آشنا گردند<br /> به مرغ نامه بر این قدر بال و پر ندهند<br /> <br /> ز شرم روی تو گل ها ز شاخه می ریزند<br /> بگو که قافله را از چمن، گذر ندهند<br /> <br /> به دست سرو، امان نامه ی تهیدستی است<br /> که گفته است که آزادگان ثمر ندهند؟<br /> <br /> مراد اهل نظر گنج بی نیازی هاست<br /> به عالمی نظر کیمیا اثر ندهند<br /> <br /> مرید اهل نظر شو که از بلندی طبع<br /> بهای جام سفالین به جام زر ندهند<br /> <br /> چه جای ناله که در بارگاه استغنا<br /> مجال آه به دل های شعله ور ندهند<br /> <br /> حباب گفت به گوهر: چرا کلاه مرا<br /> به رسم هدیه به شاهان تاجور ندهند؟<br /> <br /> جواب داد که: دریادلان موج شکار<br /> عنان به دست تهی مغز بی هنر ندهند<br /> <br /> چو شمع رشته ی باریک عمر می سوزد<br /> چرا مجال به پروانه تا سحر ندهند؟ محمدعلی مجاهدی Sun, 08 Jul 2012 11:06:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2636 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2639/افروختن-و-سوختن-و-آب-شدن-را#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2639 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2639&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2639/افروختن-و-سوختن-و-آب-شدن-را آموختم از دل ره بی تاب شدن را<br /> با درد به سر بردن و خوناب شدن را<br /> <br /> من از دل و دل از شکن زلف تو آموخت<br /> اسرار پریشانی و بی تاب شدن را<br /> <br /> هر گل که دمید از گل رخسار تو آموخت<br /> بشکفتن و خندیدن و شاداب شدن را<br /> <br /> ای گل به تو آموخت نیازی که مرا بود<br /> از چشمه ی ناز این همه سیراب شدن را<br /> <br /> بگذار بپرسیم در این دامن شب ها<br /> از ماه رخت شیوه ی مهتاب شدن را<br /> <br /> باید ز تو پرسید که سرچشمه ی نوری<br /> رسم و ره خورشید جهانْتاب شدن را<br /> <br /> بس خون جگر خوردم و آموختم از شمع<br /> افروختن و سوختن و آب شدن را<br /> <br /> گفتیم به دریا که سکون از تو چه می خواست<br /> جوشید و خروشید که: مرداب شدن را! محمدعلی مجاهدی Sun, 08 Jul 2012 10:25:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2639 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2637/باز-است-راه-باور-و-حاشا-به-نقطه-چین#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2637 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2637&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2637/باز-است-راه-باور-و-حاشا-به-نقطه-چین از هر طرف گره زده خود را به نقطه چین<br /> بی نقطه ای، که برده مرا تا به نقطه چین<br /> <br /> حیرت، گشوده بال و به همراه می برد<br /> آیینه را ز شهر تماشا به نقطه چین<br /> <br /> ای خضر ره شناس! مدد کن که می رسد<br /> این جاده ها سپیده ی فردا به نقطه چین<br /> <br /> ایمان و کفر، هر دو به یک نقطه می رسند<br /> باز است راه باور و حاشا، به نقطه چین<br /> <br /> در انتهای راهم و آغاز می شود<br /> از هر طرف ادامه ی مولا به نقطه چین<br /> <br /> هر قدر می رویم به جایی نمی رسیم<br /> باید سپرد فاصله ها را به نقطه چین<br /> <br /> در نام تو، نهفته چه رازی؟ که می برد<br /> ما را به سیر عالم بالا به نقطه چین<br /> <br /> بی انتهاترینی و هرگز نمی رسیم<br /> در امتداد راه تو الاّ به نقطه چین<br /> <br /> ما نیز می رسیم به دنبال قطره ها<br /> یک روز در ادامه ی دریا به نقطه چین محمدعلی مجاهدی Sun, 08 Jul 2012 10:13:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2637 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2638/همره-خویش-نبرده-است-تنش-را-این-بار#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2638 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2638&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2638/همره-خویش-نبرده-است-تنش-را-این-بار وانهاده است به میدان بدنش را این بار<br /> همره خویش نبرده است تنش را این بار<br /> <br /> تا ز مرز خودی خود گذرد، تجربه کرد<br /> پا نهادن به سر خویشتنش را این بار<br /> <br /> زین سپس خلوت او معبد ابراهیمی است<br /> که شکسته است بت ما و منش را این بار<br /> <br /> آنقَدر رفته در این مرحله از خویش که من<br /> خوانده ام فاتحه ی آمدنش را این بار<br /> <br /> مثل یک موج در آغوش خطر حس می کرد<br /> لحظه ی آبی دریا شدنش را این بار<br /> <br /> تا از او گَرد تعلق نشود دامنگیر<br /> همه دیدند به دریا زدنش را این بار<br /> <br /> دل من چشم تو روشن که نسیم آورده است<br /> بویی از رایحه ی پیرهنش را این بار<br /> <br /> سینه سرخان مهاجر که روایت کردند<br /> بال در بالِ مَلَک پر زدنش را این بار:<br /> <br /> دیده بودند به تشییع شقایق هامان<br /> بر سر دست ملایک، بدنش را این بار<br /> <br /> بی نشانی است نشانی که ز ما می ماند<br /> می سپاریم به خاطر، سخنش را این بار محمدعلی مجاهدی Sat, 07 Jul 2012 10:17:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2638 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2635/در-میان-خانه-صاحبخانه-را-گم-کرده-ام#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2635 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2635&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2635/در-میان-خانه-صاحبخانه-را-گم-کرده-ام امشب از مستی ره میخانه را گم کرده ام<br /> آنقدر مستم که راه خانه را گم کرده ام!<br /> <br /> در طواف کعبه می جویم خدا را ای دریغ<br /> در میان خانه، صاحبخانه را گم کرده ام<br /> <br /> دست و پای خویش را گم کرده ام از شوق دوست<br /> در کنار یارم و جانانه را گم کرده ام<br /> <br /> خال او گم شد میان خرمن گیسوی او<br /> دام را می بینم اما دانه را گم کرده ام<br /> <br /> گفت: از زلف پریشانم چه می خواهی؟ بگو<br /> گفتمش: اینجا دل دیوانه را گم کرده ام<br /> <br /> شمع را گفتم که: این سان سوختن از بهر چیست؟<br /> گفت: می سوزم چرا &laquo;پروانه&raquo; را گم کرده ام! محمدعلی مجاهدی Sat, 07 Jul 2012 09:24:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2635